effe819a-69c6-4e08-b4ca-0514978fbd4f

اصول کلی عملیات در نقشه برداری

اصول کلی عملیات برای تهیه نقشه

1- شناسایی منطقه و تهیه کروکی

گروه شناسایی قبل از اعزام به منطقه برای عملیات تهیه نقشه، نقشه ها وعکس های موجود را برسی می کند.

سپس اطلاعات مقدماتی از موقعیت جغرافیایی منطقه،عوارض موجود،راه های دسترسی و غیره را کسب می کند.

کروکی: نمایش ترسیمی موقعیت تقریبی عوارض یک منطقه برای تشخیص راحت تر در هنگام ترسیم دقیق با نرم افزار که فاقد اندازه گیری دقیق می باشد.

وظایف گروه شناسایی عبارتند از:

الف) تهیه کروکی از منطقه و مشخص کردن محدوده کار و بررسی عوارض طبیعی و مصنوعی و مرز ها و پیاده کردن تقریبی آن ها روی کروکی.

ب) مشخص نمودن نقاطی به عنوان رئوس برداشت و انتقال آن ها روی کروکی.

1 در انتخاب رئوس برداشت باید به این نکات زیر توجه نمود:

2 این نقاط باید در نقاط مستحکم،پایدار و مشخصی انتخاب شوند.

3 حد الامکان نقاط رئوس پیمایش فواصل مساوی از هم داشته باشند.

4 ایستگاه های پیمایش از فاصله دور به خوبی دیده شده و پیدا کردن آن ها ساده باشد.

5 نقاط را طوری روی زمین قرار می دهیم که بتوان از هر ایستگاه بخشی از زمین را برداشت نموده و در کل از همه ایستگاه ها باید بتوان کل زمین را برداشت کرد.

6 نحوه پراکندگی ایستگاه ها باید به گونه ای باشد که تمام عوارض موجود در منطقه به نوعی حداقال از یکی از رئوس قابل دید باشد.

7 حداقال نقاط انتخابی به نقاط قبل و بعد خود دید داشته باشند.

8 بعد ازمشمخص شدن محل ایستگاه ها روی زمین محل نقاط را علامت گذاری می کنیم و برای آنکه محل آن ایستگاه ها فراموش نشود اطراف آن را سنگ قرار می دهیم و روی سنگ نام ایستگاه را می نویسیم.

2- علامت گذاری و ساختمان نقاط رئوس

انتخاب روش کار

روش کار با توجه به امکانات موجود، وسعت منطقه، دقت مورد نظر، مقیاس نقشه و زمانی که میخوایم به عملیات نقشه اختصاص بدهیم، انتخاب خواهد شد.

برداشت

جمع آوری اطلاعات و اندازه های دقیق از موقعیت و ابعاد عوارض طبیعی و مصنوعی، جهت ترسیم و تکمیل نقشه را برداشت گویند.

محاسبه و ترسیم

پس از انجام محاسبات لازم اطلاعات حاصل از برداشت به نقشه تبدیل می شوند.

 

گردآورنده: امیرحسین عمادی نیا

 

پیمایش در نقشه برداری

پیمایش در نقشه برداری

پیمایش در نقشه برداری چیست

اگر بر روی زمین نقاطی وجود داشته باشند,از اتصال متوالی این نقاط به هم چندین خط شکسته به وجود خواهد آمد در نقشه برداری به اندازه گیری طول و زوایای این خطوط  پیمایش گفته میشود.

انواع پیمایش در نقشه برداری

پیمایش باز

پیمایش باز در نقشه برداری پیمایشی هست  که نقطه ابتدا و انتهای آن بر هم منطبق نبوده و یا به نقاط مختصات دار متکی نباشند. در این روش ؛ کنترلی برای برسی دقت و کنترل خطاها وجود نخواهد داشت ولی با استفاده از ابزار دقیق و همچنین تکرار اندازه گیری ها می توان به دقت مناسبی رسید و از بروزخطا و اشتباهات جلوگیری کرد.

کاربرد های پیمایش باز

در کار هایی مانند نقشه برداری تونل به دلیل شرایط فیزیکی تونل امکان بستن پیمایش وجود ندارد و از پیمایش باز استفاده می شود.

هم چنین در مناطق با طول زیاد و عرض کم از پیمایش باز استفاده می شود.

پیمایش بسته

به پیمایشی که از یک نقطه شروع و در همان نقطه بسته شود پیمایش بسته گفته می شود.

پیمایش بسته قابل کنترل می باشد و در آن می توان دقت عملیات را محاسبه کرد.

کاربرد های پیمایش بسته

در مناطق دارای طول و عرض نزدیک به هم

در مناطقی که نقاط ثابت مختصات دار در دسترس نباشند

پیمایش اتصالی

در نقشه برداری به پیمایشی که نقاط اول,اخر و ژیزمان ضلع اول مشخص باشد و یا دو نقطه ابتدا و انتها دارای مختصات مشخص باشند پیمایش اتصالی گفته می شود.

شرط زاویه ای در پیمایش

شرط زاویه ای پیمایش در نقشه برداری به شکل زیر می باشد:

شرط زاویه ای در پیمایش بسته

αi=(2n−4)×90°∑

 βi=(2n+4)×90°∑

eα=∑αi−(2n−4)×90°=∑βi−(2n+4)×90°

که در این فرمول:

 αi  = زاویه داخلی

βi  = زاویه خارجی

 n = تعداد زوایای پیمایش (تعداد رئوس)

eα = خطای بست زاویه ای

شرط زاویه ای در پیمایش باز

در پیمایش باز کنترلی بر روی زوایا نخواهیم داشت.

شرط زاویه ای در پیمایش اتصالی

در نقشه برداری اگر ژیزمان ضلع اول و آخر پیمایش باز  معلوم باشد می توان شرط زاویه ای را در این نوع پیمایش به شرح زیر به دست آورد:

GAB= GXA + 180° + α1

GBC = GAB + 180°+ α2

GCY  = GBC+ 180°+ α3

اگر n تعداد زوایای پیمایش شده باشد, میتوان نوشت :

GCY=GXA + ∑αi+180°×n

ولی به دلیل وجود خطا ها رابطه بالا همواره برقرار نبوده و دارای خطای بست زاویه ای می باشد که از رابطه زیر به دست می آید:

eα=GXA + ∑αi+180°×n -GCY

شرط ضلعی در پیمایش

شرط ضلعی در پیمایش بسته

اگر پیمایش نقشه برداری را به صورت یک چهار ضلعی در نظر بگیریم داریم:

ΔxAB=xB-xA

ΔxBC=xC-xB

ΔxCD=xD-xC       —≫∑Δx=0

ΔxDA=xD-xA

و

ΔyAB=YB-YA

ΔyBC=YC-YB

ΔyCD=YD-YC           —≫∑Δy=0

ΔyDA=YD-YA

شرط ضلعی در پیمایش باز

در پیمایش باز کنترلی برروی  اضلاع نخواهیم داشت.

گردآورنده: امیرحسین عمادی نیا