Sandind-TotalStation-Arc6-1-2

دوربین های توتال استیشن

به طور کلی دوربین‌های نقشه برداری به دو نوع ترازیاب و زاویه یاب تقسیم می‌شوند که با پیشرفت تکنولوژی این دو دوربین در طی سالیان اخیر با هم تلفیق شده‌اند و به صورت یک دوربین به نام توتال استیشن مورد استفاده قرار می‌گیرند.

دوربین توتال استیشن

دوربین نقشه برداری توتال استیشن به منظور نقشه برداری و ساخت و سازها مورد استفاده قرار می گیرد.

ابن نوع دوربین ، تئودولیت دیجیتالی است

که برای اندازه گیری فاصله الکترونیکی برای قرائت مایل دستگاه تا نقطه خاص مورد استفاده قرار می گیرد.

این دوربین  با تلفیق طول یاب و تئودولیت ها، تلفیقی هماهنگ در نقشه برداری ارائه می کند.

 

انواع توتال استیشن

توتال استیشن دارای دو نوع دیجیتالی و اپتیکی می باشد.

با توجه به تجربه بسیاری از مهندسان نقشه برداری، کار نقشه برداری با استفاده از دوربین‌های اپتیکی بسیار دقیق‌تر از دوربین‌های دیجیتال است و هنوز در بسیاری از نقاط جهان از دوربین‌های اپتیکی استفاده می‌شود.

ساز و کار دوربین توتال استیشن

این دوربین همانطور که پیش از این نیز به آن بسیار پرداخته شده است از ترکیب دو دوربین نیوو و تئودولویت به دست می‌آید.

با استفاده از دوربین توتال می‌توان هم زمان به اندازه گیری ارتفاع، زاویه و فاصله افقی پرداخت.

دوربین‌های توتال در ابتدا به صورت اپتیکی عرضه می‌شدند ولی امروز انواع دیجیتال آن‌ها به بازار آمده است که کار نقشه برداری را بسیار راحت‌تر از گذشته کرده است.

دوربین‌های دیجیتال این مزیت را دارند که پس از انجام عملیات نقشه برداری می‌توان یک خروجی از داده‌های مورد نظر تهیه کرد و سپس با استفاده از نرم افزارهای نقشه برداری اقدام به تهیه نقشه کرد که کار را بسیار سریع‌تر از تهیه نقشه به صورت دستی می‌کند.

دوربین های نقشه برداری توتال استیشن کار ترازیابی و زاویه سنجی را  همزمان با هم انجام می دهد.

که یک ابزار الکترونیکی/اپتیکی است که برای نقشه برداری و ساخت و ساز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

توتال استیشن، تئودولیت دیجیتالی است که به اندازه‌گیری فاصله الکترونیکی (EDM) برای قرائت طول مایل دستگاه تا نقطه خاص و یک کامپیوتر داخلی برای جمع‌آوری اطلاعات و به دست آوردن پیشرفته مختصات بر اساس محاسبات مجهز شده‌است.

دوربین نقشه‌برداری رباتیک به اپراتور اجازه می‌دهد دستگاه را از راه دور کنترل نماید.

این کار باعث حذف دستیار اپراتور نقشه‌برداری برای نگهداری منشور و کنترل دوربین از هر نقطه‌ای می‌شود.

کاربرد دوربین ها ی توتال استیشن :

معدن

دوربین‌های نقشه‌برداری ابزار اصلی بررسی در نقشه‌برداری معدن هستند.

دوربین نقشه‌برداری برای ثبت محل دقیق دیوارهای تونل، سقف و کف و به‌طور کلی هدایت معدن زیر زمینی به کار می‌رود.

اطلاعات ثبت شده در دوربین در نرم‌افزارهای نقشه‌برداری وارد شده و با پروژه طراحی شده مقایسه می‌گردد.

ساختمان‌سازی

دوربین‌های نقشه‌برداری بالاترین استاندارد را در اجرای اشکال مختلف ساختمان دارند.

آن‌ها از محورهای X و Y برای جانمایی تأسیسات در زیر زمین و بین طبقات سازه (داکت‌ها) و نفوذ در سقف استفاده می‌نمایند.

برای پیاده نمودن محل گود برداری و عمق آن،

حجم عملیات خاکی گودبرداری،

پیاده‌سازی فونداسیون

و شاقولی ستون‌ها، محل اجرای دیوارها، اجرای نمای ساختمان و غیره از توتال استیشن استفاده می‌شود.

 

 

2

تراز یابی درجه یک

تراز یابی درجه یک

اهداف ترازیابی درجه یک در نقشه برداری:

برسی جابجائی های ارتفاعی پوسته زمین (ژئودینامیک زمین).

ایجاد نقاط مبنایی برای شبکه های کنترل میکروژئودزی.

ایجاد سیستم ارتفاعی یکسان برای تهیه نقشه های پوششی کشور.

دستورالعمل های نقشه برداری برای ترازیابی دقیق درجه یک

در نقشه برداری برای ترازیابی ابتدا محل ایستگاه ها را شناسایی و نزدیک ترین و راحت ترین مسیر بین دو ایستگاه انتخاب می شود.

فواصل ایستگاه ها با توجه به درجه ترازیابی و وضع جغرافیای منطقه متفاوت می باشد.

برای ترازیابی درجه یک فواصل ایستگاه ها در مناطق دشت حدود 2.5 کیلومتر و برای مناطق کوهستانی به 1.5 کیلومتر خواهد رسید.

رپر های ایستگاه های ترازیابی باید در جهت شمال و جنوب باشد و مشخصات ایستگاه ها با توجه به دستور العمل سازمان نقشه برداری، بر بروی بنچ مارک و در سه سطر رو به شمال نوشته شود.

شناسائی محل ایستگاه ها

در نقشه برداری محل ایستگاه های ترازیابی بسیار دقیق ضمن حرکت در امتداد مسیر انجام و محل نقطه با توجه به موارد ذیل تعیین خواهد گردید:

محل نقطه حارج از حریم راه آهن و راه باشد

محل نقطه حارج از مسیل و آبرو باشد.

نقطه در زمین های زراعی، باغچه و یا در محل کار لوله های نفت، آب، کانال و موارض مشابه انتخاب نشود.

سعی شود حتی الامکان از محوطه ساختمان های دولتی نظیر ادارات و یا مجاورت ساختمان های قدیمی و تاریخی برای محل نقطه استفاده شود.

پایه های بتنی پل های بزرگ و یا ساختمان های مشخص و مطمئن که امکان نصب دیسک مخصوص در آنها وجود دارد نیز می تواند برای ایستگاه ترازیابی مورد استفاده قرار گیرد. در این صورت دیسک باید طوری نصب شود که استقرار دقیق میر بر روی آن امکان پذیر باشد.

پس از شناسایی کامل و تعیین دقیق محل ایستگاه، به موازات ساختمان آن، برگ شناسائی(شناسنامه) نقطه ترازیابی تهیه شود.

 

اندازه گیری زوایای قائم

اندازه گیری زوایای قائم در تمام شبکه ژئودزی درجه یک الزامی است و نکات زیر باید در این اندازه گیری ها مورد توجه قرار گیرد:

اندازه گیری زوایای قائم از دو طرف یک امتداد به طور همزمان انجام شود.

به طوری که فاصله زمانی بین قرائت زاویه قائم دو طرف مقابل از نیم ساعت تجاوز نکند.

از قرائت زوایای قائم در ساعات اول و آخر شب اجتناب گردد.

نکته: بهترین موقع برای اندازه گیری زوایای قائم بین ساعات 22 شب تا 2 بعد از نیمه شب می باشد.

قرائت زوایای قائم حداقال در دو شب و هر شب حداقل در دو کوپل انجام گیرد.

نکته: از قرائت دوبار متوال ی مستقیم یا دو بار  متوالی معکوس خودداری گردد.

ارتفاع تئودولیت و ارتفاع نشانه ایستگاه مقابل تا سانتیمتر اندازه گیری و یادداشت گردد.

گرد آورنده : امیرحسین عمادی نیا

6785455f-b036-45f9-af5a-d6e788e06529

منحنی میزان

منحنی میزان

در کارتوگرافی،  خطوطی فرضی روی زمین هستند که نقاط دارای ارتفاع یکسان بالای یک سطح داده شده.

نظیر سطح متوسط دریا ها و یا نقاط مبنایی را به هم وصل می کنند.

مشخصات 

هیچ دو خطی در هیچ موردی به هم نرسیده و هم دیگر را قطع نمی کنند.

همه خطوط درون مرز های نقشه و یا بیرون آن به خودشان بسته می شوند.

خطوط میزانی که خیلی به هم نزدیک باشند مشخص کننده شیب های تند هستند.

خطوط میزانی که در یک فاصله نسبتا زیاد نسبت به هم واقع شده باشند مشخص کنند یک شیب ملایم هستند.

اگر در مجموعه ای از خطوط میزان بسته، منحنی های داخلی دارای ارتفاع بیشتری باشند، نشانگر تپه یا کوه هستند.

اگر ارتفاع خطوط بسته از درون به بیرون افزایش داشته باشند، نمایانگر یک دریاچه و یا گودال در آن مقطع از زمین هستند.

در یک خط تراز منفرد، در تمامی نقاط ارتفاع ثابت است.

منحنی میزان اصلی و فرعی

منحنی میزان اصلی معمولا در نقشه ها، ضخیم تر از منحنی های میزان دیگر نمایش داده می شود و ارتفاع هر منحنی نیز در این نوع منحنی میزان بر روی آن به شکل زیر درج میگردد و همچنین معمولا رنگ این منحنی با رنگ دیگر منحنی ها متفاوت است.

 

ضخامت خط های اصلی معمولا 2 برابر ضخامت خط های فرعی می باشد.

فاصله بین دو خط اصلی 5 برابر فاصله ارتفاعی دو منحنی میزان فرعی متوالی می باشد.

 

خط الراس

خط الراس ها را می توانید به صورت قللی در نظر بگیرید که در جهت طولی امتداد پیدا کرده باشند.در مقابل قلل که بیشتر شبیه دوایرمتحد المرکزی هستند که خطوط منحنی به سمت مرکز ارتفاع بیتشری پیدا می کنند،

خط الراس ها همچون بیضوی های بسیار کشیده هستند که در جهتی خاص امتداد پیدا کرده اند. یک راه ساده برای تشخیص خط الراس ها آن است که اگر از سمت ارتفاع بالا دست به سمت پایین دست شیب نگاه کنیم خط الراس ها را همچون خطوط هشتی شکل مشاهده میکنیم.خط الراس ها و خط القعر جهت معکوس یکدیگر را دارند در صورتی که از نظر فرم الگو شبیه یکدیگر هستند.

 

خط القعر

زمانی که خطوط منحنی میزان از دره ها و یا آبراهه ها و مسیل ها عبور می کنند، الگویی شبیه به U  و یا  V  لاتین پیدا می کنند.
آبراهه ها و رودخانه ها نیز خطوط آبی رنگی هستند که میان این الگوی V  شکل و یا U  شکل عبور میکنند.به طوری که آبراهه ها عمود بر خطوط منحنی میزان حرکت می کنند. حرکت آب روی سطح زمین از جهت گرادیان تبعیت نموده و در این جهت یعنی عمود بر خطوط منحنی میزان حرکت میکند. یک راه ساده برای تشخیص خط القعر ها یا دره ها و معابر زهکشی آن است که اگر از منظر ارتفاع بالاتر به ارتفاع پایین تر نگاه کنید دره ها به صورت منحنی های هفتی شکل دیده می شوند.

 

گرد آورنده: امیرحسین عمادی نیا

effe819a-69c6-4e08-b4ca-0514978fbd4f

اصول کلی عملیات در نقشه برداری

اصول کلی عملیات برای تهیه نقشه

1- شناسایی منطقه و تهیه کروکی

گروه شناسایی قبل از اعزام به منطقه برای عملیات تهیه نقشه، نقشه ها وعکس های موجود را برسی می کند.

سپس اطلاعات مقدماتی از موقعیت جغرافیایی منطقه،عوارض موجود،راه های دسترسی و غیره را کسب می کند.

کروکی: نمایش ترسیمی موقعیت تقریبی عوارض یک منطقه برای تشخیص راحت تر در هنگام ترسیم دقیق با نرم افزار که فاقد اندازه گیری دقیق می باشد.

وظایف گروه شناسایی عبارتند از:

الف) تهیه کروکی از منطقه و مشخص کردن محدوده کار و بررسی عوارض طبیعی و مصنوعی و مرز ها و پیاده کردن تقریبی آن ها روی کروکی.

ب) مشخص نمودن نقاطی به عنوان رئوس برداشت و انتقال آن ها روی کروکی.

1 در انتخاب رئوس برداشت باید به این نکات زیر توجه نمود:

2 این نقاط باید در نقاط مستحکم،پایدار و مشخصی انتخاب شوند.

3 حد الامکان نقاط رئوس پیمایش فواصل مساوی از هم داشته باشند.

4 ایستگاه های پیمایش از فاصله دور به خوبی دیده شده و پیدا کردن آن ها ساده باشد.

5 نقاط را طوری روی زمین قرار می دهیم که بتوان از هر ایستگاه بخشی از زمین را برداشت نموده و در کل از همه ایستگاه ها باید بتوان کل زمین را برداشت کرد.

6 نحوه پراکندگی ایستگاه ها باید به گونه ای باشد که تمام عوارض موجود در منطقه به نوعی حداقال از یکی از رئوس قابل دید باشد.

7 حداقال نقاط انتخابی به نقاط قبل و بعد خود دید داشته باشند.

8 بعد ازمشمخص شدن محل ایستگاه ها روی زمین محل نقاط را علامت گذاری می کنیم و برای آنکه محل آن ایستگاه ها فراموش نشود اطراف آن را سنگ قرار می دهیم و روی سنگ نام ایستگاه را می نویسیم.

2- علامت گذاری و ساختمان نقاط رئوس

انتخاب روش کار

روش کار با توجه به امکانات موجود، وسعت منطقه، دقت مورد نظر، مقیاس نقشه و زمانی که میخوایم به عملیات نقشه اختصاص بدهیم، انتخاب خواهد شد.

برداشت

جمع آوری اطلاعات و اندازه های دقیق از موقعیت و ابعاد عوارض طبیعی و مصنوعی، جهت ترسیم و تکمیل نقشه را برداشت گویند.

محاسبه و ترسیم

پس از انجام محاسبات لازم اطلاعات حاصل از برداشت به نقشه تبدیل می شوند.

 

گردآورنده: امیرحسین عمادی نیا

 

7b3c8fbf-9fc9-4f6e-b7cd-e9633b6c2f0b

تجهیزات ساده نقشه برداری

تجهیزات ساده نقشه برداری

وسایل ساده نقشه برداری عبارت اند از:

متر

متر  از ساده ترین و اولیه ترین تجهیزات نقشه برداری محسوب می شود که برای اندازه گیری فاصله مورد استفاده قرار می گیرد.

متر ها انواع مختلفی دارند از جمله متر لیزی, متر فلزی, پلاستیکی, و پارچه ای می باشد. متر های بر حسب سانتی متر درجه بندی شده اند که برای دقت بالاتر میتوان از متر هایی با درجه بندی میلی متر استفاده نمود.

متر لیزری نیز در اثر ارسال و دریافت موج, عمل اندازه گیری را انجام می دهند.

دقت اسمی متر: دقت نسبی ادعا شده توسط کارخانه سازنده که با رعایت اصول متر کشی و همچنین با رعایت شرایط استاندارد مورد نظر کارخانه بر روی متر درج می شود.

شاغول

در نقشه برداری شاغول برای مشخص کردن راستای امتداد قائم در هر نقطه به کار می رود. شاغول مورد استفاده برای آن دسته از وسایلی می باشد که نیاز به استقرار در نقطه ای معین نیاز دارند.

ژالن

لوله های فلزی که معمولا دارای قطر های 3 الی 4 سانتی متر و به طول 2 الی 2.5 متر که برای تشخیص از فواصل دور, هر نیم متر به نیم متر با رنگ های مجزای قرمز و سفید رنگ شده است. ژالن دارای نوک تیزی می باشد که برای استقرار و نشانه روی دقیق روی نقطه مورد نظر استفاده میگردد. هنگام استفاده از ژآلن باید از قائم بودن آن در محل مورد نظر اطمینان پیدا کنیم.

کاربرد اصلی ژالن مشخص کردن موقعیت دقیق نقطه, که توسط دوربین نشانه روی می شود, می باشد. بنابراین طبق این تعریف هار وسیله ای که بتوان آن را به صورت قائم بر روی نقطه ای مستقرکرد می توان به عنوان ژالن در نقشه برداری به کار گرفته شود, اما دلیل استفاده از ژالن های بزرگ این می باشد که اولا در عملیات های طولانی که نیاز می باشد به یک نقطه چندین بار نشانه روی شود باید یک ژالن را روی آن نقطه تراز کرد و ثانیا در مواقعی که نقطه توسط دوربین دیده نمیشود می توان یک ژالن بزرگ را روی آن نقطه مستقر نموده و مشاهدات لازم را انجام داد.

انواع تراز

ترازها وسیله ای برای کنترل امتدادها, سطوح افقی و قائم  در نقشه برداری می باشند.

در ادامه با انواع تراز ها آشنا می شویم:

تراز بنایی

از تراز بنایی جهت کنترل امتدادها, سطوح افقی و قائم استفاده می شود.عموما در کار های ساختمانی از این نوع تراز استفاده می شود. تراز بنایی داره محفظه ای شیشه ای که داخل آن مایعی با غلظت کم نظیر اسید سولفوریک, اتر یا الکل به علاوه یک حباب هوا پر شده است.

تراز نبشی

تراز نبشی فقط می تواند جهت کنترل سطوح قائم استفاده شود. به عنوان مثال جهت قائم نگه داشتن ژالن از آن استفاده می شود.

تراز نبشی از یک تراز کروی که در بالای یک نبشی فلزی یا پلاستیکی به طول 10 سانتی متر تعبیه شده است.

تراز استوانه ای یا تراز لوله ای

تراز دستی از یک لوله استوانه ای یا مکعب تشکیل شده که یک سر آن سوراخی برای نگاه کردن و در سر دیگر خط نشانه و تراز وجود دارد.

اگر در مسیر شیب دار بخواهیم فاصله افقی بین دو ژالن را با متر بدست آوریم. در این حالت برای به دست آوردن امتداد افقی بین دو ژالن از تراز استوانه ای استفاده می کنیم. این تراز فقط قادر است سطوح افقی را کنترل کند.

ژالن گیر

ژآلن گیر دارای سه پایه فلزی یا چوبی می باشد که در بالای آن گیره ای برای نگه داشتن ژالن تعبیه شده است.برای این که ژالن به صورت قائم در محل مستقر شود باید از تراز نبشی استفاده نمود.

شیب سنچ

برای اندازه گیری زاویه شیب یک امتداد نسبت به سطح افق استفاده می شود.

منشور

منشور وسیله ای است که امواج ارسالی از فاصله یاب های الکترونیکی را منعکس می کند و اطلاعات نقطه مستقر شده توسط دستگاه محاسبه می شود.

قطب نما

جهت تعیین شمال مغناطیسی از قطب نما استفاده می شود.

گونیای مساحی

وسیله ساده نوری می باشد که به کمک آن می توان زوایای قائمه و نیز زوایای 30,45,60,90 درجه را نسبت به امتداد مفروض بر روی زمین مشخص نمود. این گونیا ها بر اساس قوانین مربوط به نور در آینه ها و منشور ها ساخته می شوند.

چرخ غلطان یا رول فیکس

چرخی که دارای محیط ثابت بوده و در نتیجه با توجه به تعداد دور هایی که این چرخ طی میکند, میتوان فاصله مورد نظر را به دست آورد. در حقیقت این دستگاه دارای یک شمارنده میباشد که تعداد دور های طی شده را یادداشت کرده و با ضرب در محیط چرخ غلطان میتوان فاصله بین دو نقطه مورد نظر را به دست آورد.

گرد آورنده: امیرحسین عمادی نیا