measuring-tape-1024x729

انواع روش هاى اندازه گيرى فاصله

انواع روش هاى اندازه گيرى فاصله

در نقشه برداری طبق تعريف نقشه، فواصل اندازه گيرى شده بايد طول هاى افقى باشند و اگر فواصل مايل اندازه گيرى شده باشد بايد با محاسبه، طول هاى غير افقى را به طول افقى تبديل نمود. اندازه گيرى فاصله با توجه به سرعت و دقت کار با روش هاى مختلفى انجام مى گيرد.

در نقشه برداری اندازه گیری فاصله به سه صورت  امکان پذیر است:

  • روش های اندازه گیری فاصله به روش مستقیم
  • روش های اندازه گیری فاصله به روش غیر مسقیم
  • اندازه گيرى فاصله به روش امواج راديويى و ليزر

روش های اندازه گیری فاصله به روش مستقیم در نقشه برداری

در این روش فاصله از روی زمین به طور مستقیم اندازه گیری می شود.

این روش ها شامل موارد زیر می باشند:

  • قدم انسانى: براى اندازه گيرى فاصله در كارهاى كم دقت و نيز در بر آوردهاى اوليه ى فاصله در نقشه بردارى، مانند تهيه ى كروكى از يك منطقه، مى توان از پيمودن قدم انسانى استفاده كرد. براى اين كار ابتدا بايد نقشه بردار طول قدم هاى خود را به دست بیاورد. هميشه آن را به خاطر بسپارد. سپس براى اندازه گيرى يك فاصله ى مجهول، كافى است در طول آن فاصله قدم بزند. تعداد قدم هايش را بشمارد و نتيجه رادر طول قدم خود ضرب كند.
  •  چرخ غلتان: اين دستگاه، كه شبيه به چرخ دوچرخه است بر سطح زمين مى غلتد. با معلوم بودن محيط اين دستگاه و تعداد دورى كه براى پيمودن يك فاصله مى زند، مى توان فاصله ى دو
    نقطه را تعيين كرد . اين چرخ داراى يك دسته و همچنين يك شماره انداز (نُمراتور) است كه مسافت طى شده را بر حسب متر نشان مى دهد.از اين وسيله تنها مى توان در زمين هاى همواراستفاده كرد، چرا كه اگر از آن در زمين هاى شيب دار استفاده كنيم به جاى فاصل هى افقى ، فاصل هى مايل را نمايش خواهد داد.
  • نوار هاى اندازه گيرى (متر):نوار اندازه گيرى كه اصطلاحاً به آن متر مى گويند يكى از متداول ترين وسايل اندازه گيرى فاصله ى بين دو نقطه است. با متر هاى معمولى مى توان فواصل را تا ميلى متر مشخص كرد.

روش های اندازه گیری فاصله به روش غیر مسقیم در نقشه برداری

فاصله با استفاده از روابط هندسی و مثلثاتی و سرعت نور در این روش، بدست می آید. تفاوت این روش ها، درسرعت ، دقت ، هزینه نوع برداشت و وسایل مورد استفاده می باشد.

تذکر: طبق تعریف نقشه بایستی فواصل اندازه گیری شده روی زمین به صورت افقی باشد و یا اینکه با انجام محاسبات لازم طول های اندازه گیری شده غیر افقی را تبدیل به طول افقی کرد .

این روش ها شامل موارد زیر می باشد:

  • سرعت ثابت
  • استادیمتری
  • پارالاتیک
  • محاسبه ای
  • روش های مدرن مانند gps
  • اندازه گیری فاصله با استفاده از دستگاه های الکترونیکی

اندازه گيرى فاصله به روش امواج راديويى و ليزر

امروزه با استفاده از امواج الکتروماگنتيک در اندازه گيرى فاصله با صرف هزينه و وقت بسيار کمتر مى توان به دقت بالايى دست يافت و بدين ترتيب، تحوّلی در روش هاى نقشه بردارى به وجود آمده است. از آن گذشته فاصله ياب هاى الکترونيکى در وضعيت نامساعد جوى نيز به خوبى کار مى کنند و انواع اشتباهات و خطاهاى انسانى و دستگاهى در اندازه گيرى با آن ها حذف مى شود. مخصوصاً با دستگاه هايى که عمل ثبت قرائت ها نيز روى کاست يا کارت يا حافظه ی جانبى ضبط شده و مستقيماً به داخل کامپيوتر منتقل مى شود، بسيارى از خطاهاى انسانى حذف مى گردد.

گردآورنده: مبینا نادری

پیمایش در نقشه برداری

پیمایش در نقشه برداری

پیمایش در نقشه برداری چیست

اگر بر روی زمین نقاطی وجود داشته باشند,از اتصال متوالی این نقاط به هم چندین خط شکسته به وجود خواهد آمد در نقشه برداری به اندازه گیری طول و زوایای این خطوط  پیمایش گفته میشود.

انواع پیمایش در نقشه برداری

پیمایش باز

پیمایش باز در نقشه برداری پیمایشی هست  که نقطه ابتدا و انتهای آن بر هم منطبق نبوده و یا به نقاط مختصات دار متکی نباشند. در این روش ؛ کنترلی برای برسی دقت و کنترل خطاها وجود نخواهد داشت ولی با استفاده از ابزار دقیق و همچنین تکرار اندازه گیری ها می توان به دقت مناسبی رسید و از بروزخطا و اشتباهات جلوگیری کرد.

کاربرد های پیمایش باز

در کار هایی مانند نقشه برداری تونل به دلیل شرایط فیزیکی تونل امکان بستن پیمایش وجود ندارد و از پیمایش باز استفاده می شود.

هم چنین در مناطق با طول زیاد و عرض کم از پیمایش باز استفاده می شود.

پیمایش بسته

به پیمایشی که از یک نقطه شروع و در همان نقطه بسته شود پیمایش بسته گفته می شود.

پیمایش بسته قابل کنترل می باشد و در آن می توان دقت عملیات را محاسبه کرد.

کاربرد های پیمایش بسته

در مناطق دارای طول و عرض نزدیک به هم

در مناطقی که نقاط ثابت مختصات دار در دسترس نباشند

پیمایش اتصالی

در نقشه برداری به پیمایشی که نقاط اول,اخر و ژیزمان ضلع اول مشخص باشد و یا دو نقطه ابتدا و انتها دارای مختصات مشخص باشند پیمایش اتصالی گفته می شود.

شرط زاویه ای در پیمایش

شرط زاویه ای پیمایش در نقشه برداری به شکل زیر می باشد:

شرط زاویه ای در پیمایش بسته

αi=(2n−4)×90°∑

 βi=(2n+4)×90°∑

eα=∑αi−(2n−4)×90°=∑βi−(2n+4)×90°

که در این فرمول:

 αi  = زاویه داخلی

βi  = زاویه خارجی

 n = تعداد زوایای پیمایش (تعداد رئوس)

eα = خطای بست زاویه ای

شرط زاویه ای در پیمایش باز

در پیمایش باز کنترلی بر روی زوایا نخواهیم داشت.

شرط زاویه ای در پیمایش اتصالی

در نقشه برداری اگر ژیزمان ضلع اول و آخر پیمایش باز  معلوم باشد می توان شرط زاویه ای را در این نوع پیمایش به شرح زیر به دست آورد:

GAB= GXA + 180° + α1

GBC = GAB + 180°+ α2

GCY  = GBC+ 180°+ α3

اگر n تعداد زوایای پیمایش شده باشد, میتوان نوشت :

GCY=GXA + ∑αi+180°×n

ولی به دلیل وجود خطا ها رابطه بالا همواره برقرار نبوده و دارای خطای بست زاویه ای می باشد که از رابطه زیر به دست می آید:

eα=GXA + ∑αi+180°×n -GCY

شرط ضلعی در پیمایش

شرط ضلعی در پیمایش بسته

اگر پیمایش نقشه برداری را به صورت یک چهار ضلعی در نظر بگیریم داریم:

ΔxAB=xB-xA

ΔxBC=xC-xB

ΔxCD=xD-xC       —≫∑Δx=0

ΔxDA=xD-xA

و

ΔyAB=YB-YA

ΔyBC=YC-YB

ΔyCD=YD-YC           —≫∑Δy=0

ΔyDA=YD-YA

شرط ضلعی در پیمایش باز

در پیمایش باز کنترلی برروی  اضلاع نخواهیم داشت.

گردآورنده: امیرحسین عمادی نیا

 

How-GPS-works-Onelap-Blogs

روش های برداشت با گیرنده های GPS

مهم ترین مزایای GPS

  • نقشه برداری با سرعت بالا و دقیق با GPS
  • نیازی به دید بین نقاط نمی باشد
  • قابلیت استفاده و کارایی 24 ساعته، در هفت روز هفته و تقریبا در هر شرایط آب و هوایی
  • ارائه ی نتایج صحیح ژئودتیکی
  • قابلیت انجام مشاهدات بیشتر، به همراه نیروی انسانی کمتر

مهم ترین ویژگی های GPS

  • نیاز به برقراری ارتباط با حداقل چهار ماهواره
  • در فضای سرپوشیده و داخلی قابلیت کارایی ندارد. حتی به هنگام استفاده در فضای باز می بایست مراقب درختان و ساختمان های بلند هم باشید.

روش های برداشت GPS متناسب با شرایط کاری

  • استاتیک:مناسب برای فواصل بلند، شبکه های ژئودتیک و یا مطالعات پلیت تکتونیک ( تکتونیک صفحه ای)

                     با دقت بالا و سرعت پایین

  • استاتیک سریع (rapid static) : مناسب برای ایجاد شبکه های کنترل محلی، گسترش شبکه

                                                   برای طول بازه های دقیق تا 20 کیلومتر با سرعتی بالاتر از استاتیک

  • کینماتیک: مناسب برای برداشت جزئیات یا برداشت تعداد زیادی از نقاط نزدیک به هم.

                        وابسته به مشاهده واضح 4 ماهواره می باشد در غیر این صورت نیاز به حل مجدد ابهام فاز می باشد.

  • کینماتیک آنی( RTK ) :برقراری ارتباط رادیویی از ماهواره به گیرنده مرجع و سپس یه روور

                                        مناسب برای زمانی که تداخل رادیویی یا قطع ارتباط رخ نداده، برداشت آنی را میسر می سازد.

                                         کاربرد آن برای برداشت جزئیات ، پیاده سازی، COGO

به طور دقیق به معرفی هر یک از روش های برداشت GPS می پردازیم:

روش استاتیک

اصلی ترین روش نقشه برداری با GPS است. در این تکنیک، گیرنده ی مرجع را در یک نقطه معلوم قرار می دهیم. این کار به منظور مشاهده ی یک طول بازه بلند 20 کیلومتری یا بیشتر صورت می گیرد. گیرنده ی دوم (روور) را در انتهای دیگر طول بازه مستقر می کنیم.زمان مساوی برای ذخیره دیتا تنظیم می کنیم. بسته به طول بیس لاین، تعداد ماهواره های در معرض دید و هندسه یا آرایش نسبی ماهواره ها، زمان مورد نیاز تغییر خواهد کرد.

نکات لازم روش استاتیک

  • برای جلوگیری از وجود خطای انسانی و اشتباهات، همه چیز را دوبار چک کنید.
  • زمانی که داده های مورد نیاز برداشت شد،روور را خاموش کنید. به بیس لاین بعدی بروید.
  • برای سرعت بالا، گیرنده ی روور دیگری را اضافه کنید و با جابه جا کردن دو روور هر بیس لاین را برداشت کنید.

روش استاتیک سریع 

اگر محلی مورد نظر شماست که در آن هرگز برداشت GPS نداشتید:

اول باید چند نقطه با مختصات معلوم را مشخص کنید.یک نقطه برای گیرنده یمرجع انتخاب کنید. با یک یا چند روور به هریک از نقاط معلوم حرکت کنید.مدت زمان لازم برای اندازه گیری هر روور، به طول بیس لاین و GDOP بستگی دارد.

روش کینماتیک

گیرنده ی رفرنس را مستقر و تنظیم کنید. با قرار دادن روور در انتهای بازه، هر دو گیرنده را روشن می کنیم. به مدت 5 تا 20 دقیقه منتظر می مانیم، این زمان وابسته به تعداد ماهواره های در معرض دید بستگی دارد.باید از ثابت بودن دو گیرنده مطمئن شویم. پس از جمع آوری دیتا،با روور حرکت می کنیم. ذخیره نقاط با نرخ زمانی از پیش تعریف شده یا نرخ مکانی از پیش تعیین شده و یا هر دو، امکان پذیر است.زمانی که دید گیرنده به کمتر از 4 ماهواره می رسد، باید گیرنده را جابه جا کنیم.قبل از برداشت مجدد، میبایست ابهام فاز حل شود.

روش RTK(Real-Time Kinematic)

این روش، جایگزین روش کینماتیک است.گیرنده ی روور، به دلیل داشتن انتن GPS، سینگنال های ماهواره ای و سیگنال های  ایستگاه مرجع را دریافت می کند.روور هر دو سیگنال را برای حل رفع ابهام پردازش می کند. پس از استقرار و تنظیم گیرنده ی رفرنس و دریافت سینگنال های ماهواره ای، روور را روشن می کنیم. پس از اینکه رُووِر هر دو سیگنال ماهواره و ایستگاه مرجع را دریافت کرد،رُووِر اصطلاحاً اینیشیالایز initialize خواهد شد و ابهام فاز حل می شود. برای ثبت نقاط و مختصات آماده است. مطمئن شوید که ارتباط با رفرنس را از دست نمی دهید، چرا که قطع ارتباط سبب می شود محاسبات ابهام فاز رُووِر و همین طور دقت از دست برود. تداخل در امواج رادیویی کار ارسال تصحیحات را مختل می سازد پس می بایست رادیو مودم را کنترل کنیم. آنتن ها، هم در ارسال و هم در دریافت های رادیویی به خاطر وجود ساختمان های بلند مسدود نمی شوند، و کابل بلند برای آنتن انتخاب نکنید چون این انتخاب باعث تضعیف سیگنال ها می شود.

گردآورنده: مبینا نادری

5d6b3425-6855-47f6-84ac-7f451cce81c0

ژیزمان و زاویه حامل

ژیزمان چیست

ژیزمان زاویه ای است که هر امتداد با شمال شبکه می سازد و در جهت عقربه های ساعت حرکت می کند.نماد ژیزمان در نقشه برداری حرف G است و مقدار آن از 0 تا 360 درجه می باشد.

کاربرد های ژیزمان

کاربرد های آن در انجام کار های پیمایش نقشه برداری می باشد

سه نکته مهمه درباره ژیزمان

  1. ژیزمان یک زاویه افقی بین یک امتداد مبنا و امتداد مورد نظر می باشد.
  2. جهت آن در جهت عقربه های ساعت حرکت می کند.
  3. مبدا اندازه گیری ژیزمان همیشه شمال شبکه می باشد.    

شمال شبکه

جهت مثبت محور yها را در نقشه شمال شبکه می گویند. به عبارت دیگرامتداد شمالی شبکه متعامد روی نقشه را شمال شبکه می نامند.

زاویه حامل

به کوچکترین زاویه ای که هر امتداد به امتداد شمال جنوب تشکیل می دهد, را زاویه حامل گویند.

زاویه حامل با حرف V نمایش داده میشود.

زاویه های حامل با زاویه های متقابل به راس خود برابر می باشد.

 

محاسبه ژیزمان در چهار ربع دایره

دایره به چهار قسمت تقسیم شده و در هر ربع آن  با فرمول مجزا محاسبه می گردد.

ربع اول:                  GAB=VAB     

                             

ربع دوم:               GAB= 180-V     

                            

ربع سوم:               GAB=180+V 

                          

ربع چهارم:             GAB=360-V    

                       

آزیموت

ازیموت زاویه ای است که یک امتداد با امتداد شمال شبکه درست می کند.

 

 آزیموت حقیقی یا جغرافیایی

هر امتداد زاویه ای که بین امتداد شمال حقیقی (جغرافیایی) با امتداد مفروض در جهت ساعتگرد تشکیل می شود.

 

آزیموت مغناطیسی

آزیموت مغناطیسی(AZM)  هر امتداد زاویه ای است که بین امتداد شمال مغناطیسی با امتداد مفروض در جهت ساعتگرد تشکیل می شود.

گرد آورنده: امیرحسین عمادی نیا

a2264299-459a-4e73-ab73-191f23b68999

ترازیابی و انواع آن

ترازیابی چیست؟

به اندازه گیری اختلاف ارتفاع یک یا چند نقطه نسبت به هم یا یک سطح معین ترازیابی گفته می شود. به عبارت دیگر، به اندازه گیری اختلاف دو سطح تراز، ترازیابی می گویند( سطح تراز به مجموعه نقاطی که ارتفاع یکسان دارند گفته می شود).

از اهمیت ترازیابی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • در طراحی و پل سازی، در صورت بروز اختلاف ارتفاع جزئی ، دو طرف پل به هم نخواهند رسید. در نهایت پروژه دچار شکست خواهد شد.
  • در جاده ها، با محاسبه ی اختلاف ارتفاع ها و شیب جاده ها مسیر استانداردی برای پروژه به وجود خواهد آمد.

تعیین مبدا ارتفاعی

به دو روش تعیین ارتفاع مطلق و نسبی صورت می گیرد:

تعیین ارتفاع مطلق

در نقشه برداری، معمولا اندازه گیری هر نقطه نسبت به سطح مبنا، به طور مستقیم امکان پذیر نیست. پس برای اندازه گیری ارتفاع یک نقطه، آن را نسبت به نقطه ای که برای ما قابل رویت است، می سنجیم.

برای محاسبه ی ارتفاع مطلق ابتدا باید سطح دریا آزاد را تعیین کنیم. مراحل آن به شرح زیر است:

  1. یک شاخص اندازه گیری جزر و مد را در کنار دریای آزاد و در نقطه ای به دور از امواج نصب می کنیم.به مدت چندین ماه ارتفاع سطح آب دریا نسبت به این شاخص سنجیده می شود.
  2. با توجه به ارتفاع های سنجیده، آن را میانگین گرفته و سطح متوسط دریا (مبدا ارتفاعی) مشخص می شود.
  3. نقطه ای در ساحل دریا را حفر می کنیم و سکویی بتنی با آرماتوری درون آن (این سکو بنچ مارک نامیده می شود) را در حفره ایجاد شده قرار داده و اختلاف ارتفاع بین نوک میله و مبدا ارتفاعی را اندازه می گیریم.
  4. در سایر نقاط شهر بنچ مارک ها را قرار داده و با ترازیابی این ارتفاع ها نسبت به نقاط قبلی که ارتفاعشان مشخص است ، ارتفاع نقاط جدید را به دست می آوریم.

تعیین ارتفاع نسبی

به اندازه گیری ارتفاع نسبی با مبدا نسبی را تعیین ارتفاع نسبی می گویند.

روش های ترازیابی

  • مستقیم یا هندسی
  • مثلثاتی
  • استادیمتری
  • فشارسنجی

 

ترازیابی مستقیم یا هندسی

یکی از مرسوم ترین روش ها می باشد که با ابزار آلات ترازیابی صورت می پذیرد. دلیل استفاده ی مکرر از این روش، خطای کم آن در انجام محاسبات می باشد. به این دلیل این سبک از ترازیابی را مستقیم نامیده اند که از ابزارهای مخصوص اندازه گیری در این باره استفاده خواهد شد و روابط مثلثاتی یا فشارسنجی در آن به کار نمی رود. ترازیابی مستقیم با توجه به نقاط مشاهداتی و موقعیت دستگاه به چند دسته تقسیم بندی می شود که از میان آن ها چند مورد را توضیح خواهیم داد.

ترازیابی ساده

در این سبک از ترازیابی با استفاده از ابزارآلات ساده ،اختلاف ارتفاع را با قرارگیری دستگاه تراز میان دو نقطه مدنظر انجام خواهند داد.

ترازیابی تفاضلی

اهمیت این روش برای زمانی است که اندازه گیری اختلاف ارتفاع دو نقطه با فاصله زیاد مدنظر باشد. بدین منظور باید ایستگاه هایی را در مناطق موردنظر اسکان دهیم و سپس ارتفاع نقاطی را که قصد تعیین فاصله بین آن ها را داریم، محاسبه کنیم. در آخر از تفاضل ارتفاع های به دست آمده قادر خواهیم بود مقدار مدنظر را به دست آوریم.

ترازیابی شناور

این سبک، به طور دقیق اندازه گیری خواسته شده را انجام نمی دهد، ولی در بسیاری موارد کاربردی خواهد بود. بدین منظور بر اساس موقعیت مکانی یکی از نقاط، ایستگاهی را قرار می دهیم و بر اساس آن ارتفاع را تا نقطه دوم محاسبه می کنیم. در آخر ارتفاع بدست آمده تقریبا به واقعیت نزدیک است . قادر خواهید بود با اندکی حدس و خطا مقدار خوب و استانداردی را به عنوان ترازیابی نهایی انتخاب کنید.

ترازیابی مقاطع

ترازیابی دقیق

ترازیابی متقابل (دوطرفه)

ترازیابی مثلثاتی

برای تعیین ارتفاع بین دو نقطه از ساختمان و مقایسه آن با نقطه ثابت در نظر گرفته شده، از زوایای نود درجه یا قائم استفاده می کنیم. همچنین در این روش باید فاصله های افقی را در نظر بگیرید و بر اساس روابط مثلثاتی کاربردی در این باره اندازه گیری را با دقت بالا انجام دهیم.

ترازیابی بارومتریک

برای محاسبه ی تغییرات فشار اتمسفر در دو نقطه از بارومتر یا فشارسنج استفاده می شود.یکی ازمزایای این روش، امکان استفاده از تفاوت بین فشار دو نقطه می باشد.با اندازه گیری فشاردر دو منطقه مختلف ، قادر خواهید بود اختلاف ارتفاع را نیز برای آن دو ناحیه محاسبه کنید. البته ترازیابی بارومتریک کمتر در زمینه اندازه گیری و ساخت سازه های مختلف به کار می رود.

گردآورنده: مبینا نادری

خطای زاویه خوانی

خطاهای زاویه ای

خطاهای زاویه ای در مهندسی نقشه برداری

خطاهای زاویه خوانی براساس نوع منبع خطا

خطاهای دستگاهی

یکی از خطاهای زاویه ای  در مهندسی نقشه برداری خطای دستگاهی می باشد ، علت بوجود آمدن این خطا عدم کالیبراسیون و تنظیم دستگاه است. خطای کلیماسیون ، خطای تقسیمات لمب و خطای عدم مرکزیت جز خطاهای دستگاهی هستند.

خطای کلیماسیون

یکی از مهم ترین خطاهای زاویه ای خطای کلیماسیون می باشد، هرگاه خط مماس بر تراز کروی موزی با محور دیدگانی نباشد در این صورت زاویه انحراف کوچکی بین دو امتداد مذکور بوجود می آید که به آن زاویه کلیماسیون گویند و به خطای ناشی از زاویه کلیماسیون خطای کلیماسیون گویند.

عمود نبودن محور نوری دوربین بر محور چرخش آن خطائی بنام خطای کلیماسیون ایجاد می کند.

خطای تقسیمات لمب افقی

خطای تقسیمات لمب افقی از دیگر خطاهای زاویه ای می باشد که ازیکنواخت نبودن تقسیمات لمب افقی در دستگاه ها ایجاد می شود.

خطای عدم مرکزیت لمب افقی

نگذشتن محور قائم از مرکز لمب افقی باعث ایجاد خطای زاویه ای به نام خطای عدم مرکزیت لمب افقی می شود.

خطاهای انسانی

این خطاها از جمله خطاهای زاویه ای می باشند که به عدم مهارت عامل نقشه بردار مربوط می شوند که نمونه هایی از این نوع خطاها عبارتند از:

خطای عدم تراز کردن ، خطای نشانه روی ، خطای سانتراژ و خطای قرائت

خطای طبیعی

عوامل طبیعی علت بوجود آمدن این نوع خطاهای زاویه ای می باشند که نمونه هایی از این نوع خطاها عبارتند از: کرویت زمین، انکسار نور و گرد و غبار

خطاهای اندازه گیری زاویه بر اساس نوع خطا

خطای سیستماتیک

خطای سیستماتیک  اندازه گیری زاویه افقی عبارتند از :

الف) عمود نبودن محور نوری دوربین بر محور چرخش دوربین (خطای کلیماسیون)

ب) نگذشتن محور قائم از مرکز لمب افقی ( خطای عدم مرکزیت لمب افقی)

پ)یکنواخت نبودن تقسیمات لمب افقی( خطای تقسیمات درجات لمب افقی)

جهت حذف خطای کلیماسیون و خطای عدم مرکزیت لمب افقی از روش قرائت کوپل و جهت حذف خطای تقسیمات لمب در تئودولیتهای مکانیکی از روش قرائت تجدید و تکرار استفاده می شود

خطاهای اتفاقی

خطاهای اتفاقی در اندازه گیری زاویه افقی عبارتند از:

خطای قرائت ، عمود نبودن ژالن ، خطای ساتراژ، خطای پارالکس، خطای تراز، محکم نبودن پیچ های سه پایه و اثر باد و درجه حرارت

خطاهای اتفاقی به تجربه و مهارت عامل بستگی دارند. جهت حذف خطای نشانه روی و قرائت باید عمل اندازه گیری را تکرار کرد. جهت حذف خطای عدم تراز باید دستگله را قبل از قرائت از لحاظ تراز نبودن، کنترل کرد.

 

گردآورنده : هادی اصغری

 

 

 

sanding-plus-1

توجیه دوربین های توتال استیشن و روش های آن

توجیه دوربین های نقشه برداری

توجیه دوربین های نقشه برداری به معنی معرفی جهت شمال به دوربین می باشد. منظور از معرفی جهت شمال، معرفی امتدادی هست که زاویه ی آزیموت با ژیزمانش در آن امتداد صفر شود.(البته می توانیم زاویه مشخص ژیزمان رو هم به دوربین معرفی کنیم ، برای مثال اگر زاویه ی 60 درجه را به دوربین معرفی کنیم ، دوربین می تواند جهت شمال آن امتداد هم تشخیص بدهد)

با معرفی شمال به دوربین، محور Y دستگاه مختصاتی روی آن منطبق می شود. با توجه به ساعتگرد بودن سیستم مختصاتی و زاویه 90 درجه بین محور X و Y ، محور X ما برای دوربین تعریف می شود.

در نتیجه با معرفی شمال به دوربین، سیستم مختصات دکارتی برای دوربین ایجاد کردیم که پس از برداشت عوارض، دارای مشخصه های x,y باشند.

انواع روش های توجیه دوربین توتال استیشن

  • مختصاتی
  • زاویه ای
  • ترفیع

روش مختصاتی

در این روش، با دادن مختصات نقطه ای که دوربین بر روی آن مستقر است(معمولا به طور پیش فرض x=1000, y=1000, z=100  به دوربین معرفی می شود) مختصات نقطه ی دیگر را برداشت می کنیم.

با جابه جایی دوربین و استقرار بر روی نقطه ی دوم، دوربین را به نقطه ی اول توجیه می کنیم.

در نتیجه دوربین با روش مختصاتی توجیه می شود.

روش زاویه ای

در این روش، با دادن مختصات نقطه ای که دوربین بر روی آن مستقر است( معمولا به صورت پیش فرض روش قبل، یا با استفاده از برنامه handy GPS  مختصات آن را به دوربین معرفی می کنیم).پس از معرفی مختصات ، لازم است جهت امتداد شمال را به دوربین معرفی کنیم. برای جابه جایی دوربین ، لازم است نقاط مشخصی را با دوربین برداشت کنیم تا در صورت جابه جایی دوربین بتوانیم به آن ها با استفاده از روش ترفیع توجیه کنیم.

روش ترفیع

نقاط برداشت شده از روش زاویه ای را به دوربین معرفی می کنیم و به آنها می بندیم. در صورت جابه جایی دوربین لازم است نقاط مشخص دیگری را به دوربین معرفی کنیم.

گردآورنده: مبینا نادری